Analizując historyczną ewolucję ryzyka politycznego MLT, można wyróżnić kilka wyraźnych trendów.

Pod koniec 2000 r. większość krajów położonych w Ameryce Łacińskiej, WNP i Afryce Subsaharyjskiej oraz, w mniejszym stopniu, na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej, zostało sklasyfikowanych jako państwa o wysokim wskaźniku ryzyka. Boom cenowy towarów, obserwowany w latach 2000., korzystne warunki makroekonomiczne i gwałtowny spadek długu publicznego (częściowo wyjaśniony przez redukcję zadłużenia) doprowadziły do znacznej poprawy ogólnego ryzyka związanego z MLT w tych krajach.

 

2000:

Rzeczywiście, od końca 2000 r. do końca 2007 r., Credendo zmieniło oceny na korzystniejsze dla ponad 70 krajów (często względem wielu kategorii) i obniżyło noty jedynie 20 krajów (głównie małe kraje w Ameryce Środkowej, na Karaibach i na Pacyfiku). Ryzyko polityczne MLT pozostało zasadniczo stabilne po kryzysie finansowym i gospodarczym w 2008 r. (z wyjątkiem Europy Wschodniej i WNP, gdzie nierównowaga makroekonomiczna gwałtownie wzrosła w latach 2000. - np. na Ukrainie i w Kazachstanie), ponieważ wschodzące gospodarki były dobrze przygotowane do przeczekania globalnego kryzysu gospodarczego. Stało się to możliwe dzięki stabilnym podstawom makroekonomicznym, takim jak silniejsza pozycja finansów publicznych, wyższe rezerwy walutowe brutto i niższe zadłużenie zagraniczne brutto.

2007:

Nadejście Arabskiej Wiosny w 2011 r. doprowadziło do wzrostu ryzyka politycznego MLT na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej (dotykając głównie krajów z systemem prezydenckim, takich jak Tunezja i Egipt). Następnie, w 2014 r., ceny towarów zaczęły gwałtownie spadać, jednak większość producentów była względnie dobrze przygotowana do wytrzymania szoku. Warto zaznaczyć, że turbulencje na rynku towarów mogą jednak trwać długo i wpłynąć w przyszłości na saldo rachunku bieżącego, pozycję płynności (rezerwy walutowe na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej zmniejszyły się o 25% od końca 2014 r. do połowy 2017 r.) i finanse publiczne (dług publiczny rośnie szybko w obliczu dużych deficytów publicznych, spowodowanych przez wspieranie i dywersyfikację gospodarki lub powstrzymywanie niepokojów społecznych). W rezultacie, w latach 2007 i 2017 Credendo informowało o zwiększeniu ryzyka w 50 krajach i poprawie sytuacji w zaledwie 20 (np. na Łotwie i Litwie po przyjęciu euro). Regiony najbardziej dotknięte falą wzrostu ryzyka to: Bliski Wschód, Afryka Północna, Afryka Subsaharyjska, WNP i Ameryka Łacińska.

2017: